كه چون خدا تنها خوانده شود كافر شويد و اگر شريك قرار داده شود به او ايمان ميآوريد ، پس حكم مخصوص خداوند برتر و بزرگ است . اوست آن كه نشان مىدهد آيات خود را و نازل مىكند براى شما روزى را از آسمان و پند نگيرد مگر آن كه باز گردد . پس بخوانيد خدا را با اخلاص در دين مر او را اگر چه خوش ندارند كافران . بلند درجات صاحب عرش است القا كند روح را بر آن كه بخواهد از بندگانش تا بترساند از روز ملاقات . روزى كه ايشان آشكارند ، پوشيده نماند بر خدا چيزى از ايشان ، ملك امروز براى كيست ، براى خداوند يكتاى قهار است . امروز هر كسى پاداش داده شود به آنچه كسب كرد ، ستمى نيست امروز ، همانا خداوند زود حساب است .
قرائت :
ينذر - « زيد » به قرائت « يعقوب » ، ( لتنذر ) به ( تاء ) خطاب خوانده و گفتهاند كه مخاطب ، پيغمبر ( ص ) مىباشد ، و ديگران ( لينذر ) به ( ياء ) غياب خوانده و گفتهاند ضمير به ( الى من يشاء من عباده ) باز ميگردد .
تفسير :
خداوند سبحان به حكايت از حال كافران كه در سابق وصف آنان ذكر شد مىگويد :
قالُوا
( آنان گويند )
رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَ أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ
( پروردگار ما ، ميراندى ما را دو بار و زنده كردى ما را دو بار ) در تفسير اين آيه سخنان گوناگونى ذكر شده كه به ترتيب ذكر ميكنيم .
دو بار مرگ و زندگى !
1 - مردن اول در دنيا پس از زندگى در آن و مردن دوم در قبر پيش از رستاخيز مىباشد . و زنده شدن در قبر پس از پرسش و زندگى دوم در روز قيامت مىباشد ، و اين گفتار « سدى » و مورد اختيار « بلخى » است .