جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدْتَهُمْ
( به بهشتهاى عدن كه وعدهشان دادى ) با زبان پيامبران
وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ
( و آن كه صالح شد از پدرانشان و همسرانشان و فرزندانشان ) تا كانونشان گرم و كامل و شادى شان افزون شود
إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ
( همانا تو هستى عزيز ) توانا به آن چه كه بخواهى
الْحَكِيمُ
( حكيم ) در كارهايت .
وَ قِهِمُ السَّيِّئاتِ
( و نگهدارشان از بديها ) يعنى نگهدار ايشان را از عذاب زشتىها . و ممكن است كه ( سيئات ) همان ، عذاب باشد كه از باب وسعت كلمه ( سيئه ) باشد كه شامل عذاب نيز مىشود چنان كه خدا مىگويد :
( وَ جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها )
، « و پاداش زشتى ، زشتى مانند آن خواهد بود »
وَ مَنْ تَقِ السَّيِّئاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ
( و كسى را كه نگهدارى از بديها در آن روز پس رحمت كردى به او ) يعنى كسى را كه از شر گناهانش باز دارى پس به او به اسقاط عذاب تفضل كرده و نعمت دادهاى
وَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
( و اين است همان رستگارى بزرگ ) يعنى پيروزى و رسيدن به آرزو و رستگارى بزرگ .
سپس خداوند سخن خود را به حال كافران كه سابقا ذكر فرمود بازگشت مىدهد و مىگويد :
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنادَوْنَ
همانا كسانى كه كافر شدند خوانده مىشوند ) يعنى روز قيامت فرشتگان ايشان را صدا مىزنند
لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ مِنْ مَقْتِكُمْ أَنْفُسَكُمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الْإِيمانِ فَتَكْفُرُونَ
( هر آينه خشم خداوند بزرگتر است از خشم شما بر خويشتن ، چون خوانده شديد به ايمان سپس كافر گشتيد ) .
مقت - دشمنى و خشم سخت را گويند . مقصود اين است كه كافران چون اعمال خود را ببينند و در كتاب و نامهء اعمال خود بنگرند و در ميان آتش شوند ،