گويد و پذيرندهء توبه است از كسى كه لا إله الا اللَّه گويد و سخت شكنجه است بر كسى كه اين كلمه را نگويد و صاحب بىنيازى است از كسى كه نيز اين كلمه را نگويد .
و برخى گفتهاند : خداوند اين جملهء ( ذى طول ) را بدين جهت پس از
( شَدِيدِ الْعِقابِ )
ذكر كرده است كه گناهكار بداند هلاكت او از جانب خودش بوده نه از جانب خداوند چه اين كه نعمتهاى خداوند همواره در دين و دنيا شامل حال او بوده است .
لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
( نيست الهى مگر اللَّه ) يعنى خداوند آراسته به اين صفات مىباشد نه غير او و او سزاوار عبادت است نه غير او .
إِلَيْهِ الْمَصِيرُ
( به سوى اوست بازگشت ) يعنى بازگشت در پاداش به سوى خداوند است . و مقصود اين است كه بازگشت براى خداوند است آن زمان كه كسى مالك سود و زيان و امر و نهى به غير از خداوند نباشد كه آن روز قيامت است .
ما يُجادِلُ فِي آياتِ اللَّهِ إِلَّا الَّذِينَ كَفَرُوا
( و جدال نكند در آيات خدا مگر آنان كه كافر شدند ) يعنى مخاصمه و دشمنى در حجتهاى خداوند نكند و انكار جحد ننمايد مگر آنان كه كافر شدند به آيات خداوند و انكار كردند نعمتها و دلالتهاى خداوند را .
فَلا يَغْرُرْكَ
( مغرور نكند تو را ) اى محمد
تَقَلُّبُهُمْ فِي الْبِلادِ
( گردش ايشان در شهرها ) يعنى متصرف شدن ايشان در امور بازرگانى كه با داشتن صحت و سلامت در شهرها ، تو را فريب ندهد پس از آنكه ايشان كافر شدند ، همانا بر خداوند حال ايشان پوشيده نيست و اين كه خدا آنان را مهلت داده به اين جهت است كه ايشان در تحت قدرت خداوند بوده و نمىتوانند از او دور شوند و خدا آنان را بيهوده وانگذاشته است . و در اين سخن هشدار سختى براى كافران است ! .