تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ٢١ — صفحة 228

مساهمون:

ص٢٢٨

تَنْزِيلُ الْكِتابِ ( نازل كردن كتاب ) يعنى اين است نازل شدن كتاب مِنَ اللَّهِ ( از خداوند ) آن كه سزاوار عبادت است الْعَزِيزِ ( عزيز ) در ملكش الْعَلِيمِ ( دانا ) داراى علوم بسيار غافِرِ الذَّنْبِ ( آمرزندهء گناه ) است بر كسى كه ( لا إله الا اللَّه ) بگويد ، و آنان اولياء و اهل طاعت خداوندند . ( ذنب ) اين لفظ اگر چه مفرد است ولى چون ( اسم جنس ) است به معنى جمع و ( ذنوب ) مىباشد ، پس مقصود چنين است كه خداوند آمرزندهء گناهان است آنچه گذشته و آن چه خواهد آمد . وَ قابِلِ التَّوْبِ ( و پذيرندهء توبه ) يعنى قبول مىكند توبهء كسى را كه از معاصى و گناهان به سوى خدا باز مىگردد به اينكه ثواب دهد به توبه و ساقط شود معاصى كه مقدم داشته و اين از باب تفضل است و از اين جهت مىباشد كه اين صفت مدح براى خداوند مىباشد اگر چه سقوط عقاب به خاطر توبه واجب است . « فراء » گفته معنى اين دو جمله چنين است كه خداوند صاحب مغفرت و صاحب قبول توبه است و لذا اين دو جمله صفت براى معرفت مىباشد . شَدِيدِ الْعِقابِ ( سخت شكنجه ) يعنى خداوند عقابش شديد است ، اين جمله عقيب جملهء ( غافِرِ الذَّنْبِ ) ذكر شده تا مكلف تكيه بر غفران خداوند نكرده بلكه ميان خوف و رجاء باقى بماند . ذِي الطَّوْلِ ( صاحب نيرو ) يعنى صاحب نعمتها بر بندگانش كه ابن « عباس » گفته است . و « مجاهد » گويد : يعنى خداوند صاحب بىنيازى و وسعت است . و « حسن و قتاده » گويند : صاحب تفضل بر مؤمنان است . « ابن زيد و سدى » تفسير كرده‌اند : خداوند صاحب قدرت و وسعت است . « ابن عباس » مىگويد : خداوند آمرزندهء گناه است بر كسى كه ( لا إله الا اللَّه )