[ سوره ص ( 38 ) : آيات 41 تا 44 ]
وَ اذْكُرْ عَبْدَنا أَيُّوبَ إِذْ نادى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ ( 41 ) ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هذا مُغْتَسَلٌ بارِدٌ وَ شَرابٌ ( 42 ) وَ وَهَبْنا لَهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَ ذِكْرى لِأُولِي الْأَلْبابِ ( 43 ) وَ خُذْ بِيَدِكَ ضِغْثاً فَاضْرِبْ بِهِ وَ لا تَحْنَثْ إِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ ( 44 )
ترجمه :
و ياد كن بندهء ما ايوب را ، هنگامى كه ندا كرد پروردگارش را كه همانا رسانيد شيطان به من رنج و شكنجهاى . بزن پايت را كه چشمهاى است سرد و آشاميدنى . و بخشيديم براى او كسانى را و با ايشان مانند آنان ، رحمتى از ما و پندى براى صاحبان خرد . و بگير به دست خود دستهاى را پس بزن به آن و سوگند مشكن ، همانا او را شكيبا يافتيم ، چه نيكو بندهاى است كه او بسيار بازگشت كننده است .
اعراب
نصب - « ابو جعفر » اين كلمه را با دو ( ضمه ) و « يعقوب » با دو فتحه و ديگران به ( ضم ) نون و سكون ( صاد ) قرائت كردهاند .
« زجاج » گويد : نَصَب و نُصُب دو لغتى مانند رُشُد و رَشَد مىباشد و آن