چنان عطا كن كه كسى پس از من مستحق آن نباشد پس از آن كه به من رسيد ، زيرا در آن هنگام مسئلهء تكليف برچيده شده و احدى نمىتواند با عمل و كردار خود مستحق چيزى شود و سزاوار ثواب سليمان گردد .
4 - سليمان با اين درخواستش از خداوند معجزهاى را مسئلت مىكند كه مخصوص او باشد چنان كه « عصا » و « يد بيضا » مخصوص « موسى » ( ع ) و « ناقه » مخصوص « صالح » ( ع ) و « معراج » و « قرآن » مخصوص حضرت « محمد » ( ص ) مىباشد و نيز به اين مضمون روايت مرفوعى از رسول خدا ( ص ) روايت شده كه حضرت نماز گزارد و سپس فرمود : شيطان بر من آشكار شد تا نمازم را فاسد كند ولى خداوند مرا قدرت داده كه او را از خودم دفع كنم و تصميم گرفتم كه او را در جاى محكمى بسته و محبوس كرده تا شما هنگام بامداد آمده و او را تماشا كنيد ، ولى به ياد سخن سليمان افتادم كه گفت
( هَبْ لِي مُلْكاً لا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي )
پس خداوند او را به حالت بد و صورت زشتى طرد كرده و بازگردانيد اين روايت در كتاب صحيح « مسلم » و « بخارى » آورده شده است .
سپس خداوند دعاى سليمان را اجابت كرده و فرمود :
فَسَخَّرْنا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخاءً
( و مسخر كرديم براى او باد را ، روان مىشد با امر او به نرمى ) .
« ابن زيد » گويد : ( رخاء ) به معنى نرمى و آسانى است .
« قتاده » گويد : معنى كلمهء فوق چنين است كه باد به پاكى و سرعت روان مىشد .
« ابن عباس » گفته : باد در اطاعت سليمان بوده به هر جا كه مىخواست روان مىشد .
حَيْثُ أَصابَ
( هر جا كه بخواهد ) اكثر مفسران گفتهاند : باد در اختيار سليمان بوده به هر ناحيهاى كه اراده مىكرده روان مىشد .
« حسن » گفته : سليمان هنگام صبح از « ايليا » حركت كرده ظهر در