تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 1451

مساهمون:

ص١٤٥١
111 - عوّد نفسك الاستهتار بالذّكر و الاستغفار فإنهّ يمحو عنك الحوبة و يعظّم لك المثوبة 6230 . 112 - عوّد نفسك فعل المكارم و تحمّل أعباء المغارم تشرف نفسك و تعمر آخرتك و يكثر حامدوك 6232 . 113 - عوّد نفسك حسن النّيّة و جميل المقصد تدرك في مباغيك ( مساعيك ) النّجاح 6236 . 114 - عوّد نفسك السّماح و تجنّب الإلحاح يلزمك الصّلاح 6235 . 115 - عجبت لمن عرف نفسه كيف يأنس بدار الفناء 6264 . 116 - عجبت لمن ينشد ضالتّه و قد أضلّ نفسه فلا يطلبها 6266 . 111 - نفس خود را بحريص بودن ذكر خدا و استغفار عادت ده ، زيرا كه آن از تو گناه را محو و نابود ساخته و پاداش را براى تو عظيم مى دارد . 112 - نفس خود را به انجام كارهاى نيكو ، و برداشتن و متحمل شدن ديون و مؤنات مردم عادت ده ، تا نفست بلند مرتبه شده ، و آخرتت آباد گشته ، و ستايش كنندگانت بسيار شوند . 113 - نفست را بحسن نيت و قصد نيكو عادت ده تا در مطالب يا در كوششهاى خود به پيروزى دست يا بى . 114 - نفس خود را بجود و بخشش ( يا بمساهله و مسامحه در گرفتن حقوق خود از مردم بويژه هنگامى كه طرف ناتوان باشد ) و دورى از اصرار و سختگيرى عادت ده ، تا صلاح از تو جدا نشود و لازم تو باشد . 115 - عجب دارم از كسى كه نفسش را مى شناسد چگونه بسراى فانى ( دنيا ) انس مى گيرد ( چون بشر هماى فلك مجد و مرغ ملكوت خواهد بود ) . 116 - عجب دارم از كسى كه گمشده خود را مى جويد ، در صورتى كه نفسش را گم نموده ، و بدنبال آن نمى رود ( تا آن را پيدا كند ) .
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 1451 | عبد الواحد الآمدى التميمي / شيخ الإسلامى