129 - كن وصيّ نفسك و افعل في مالك ما تحبّ أن يفعله فيه غيرك 7171 .
130 - كن مؤاخذا نفسك مغالبا سوء طبعك و إيّاك أن تحمل ذنوبك على ربّك 7172 .
131 - كن لنفسك مانعا رادعا و لثروتك ( و لنزوتك ) عند الحميّة ( الحفيظة ) واقما قامعا 7180 .
132 - للنّفوس طبايع سوء و الحكمة تنهى عنها 7341 .
133 - ليس لأنفسكم ثمن إلّا الجنّة فلا تبيعوها إلّا بها 7492 . 129 - خودت وصى نفس خويشتن باش ، و در مالت انجام ده آنچه را كه دوست دارى غير تو در آن انجام دهد ( يعنى در حياتت خودت كارى كن و به ديگران واگذار مكن ) .
130 - مؤاخذه كننده نفس ، غلبه كننده بر بدى خوى و خصلت خود باش ، و از اين كه گناهانت را بر پروردگارت حمل نمائى بپرهيز .
131 - ( تتمه كلامى است كه حضرت براى شريح بن هانى نامه 56 نهج البلاغه در وقتى كه او را سر لشكر خود نمود سفارش فرمود ، بعد از فرازهايى مى فرمايد : ) نفست را ( از هوا و هوس ) منع كننده و باز دارنده و فوران خشم و غضب را در نزد دفع ننگ و عار خوار كننده درهم كوبنده باش ( و يا براى بسيارى مال خود كه از آن دفاع كنى و يا آن را بدست آورى در نزد دفع ننگ و عار خوار كننده ذليل كننده باش يعنى مال را در چنين وقتى عزيز مشمار از سر آن بگذر ) .
132 - براى نفس ها طبيعت هاى بدى است ( مانند بخل ، حسد ، سوء ظن ، ظلم و . . . ) و حكمت ( علم راست و درست ) از آنها نهى مى نمايد .
133 - براى نفسهاى شما بهائى نيست مگر بهشت ، پس آنها را نفروشيد مگر به آن .
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 1454
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص١٤٥٤