32 - الموت أوّل عدل الاخرة 1435 .
33 - المنيّة و لا الدّنيّة 360 .
34 - الموت مفارقة دار الفناء ، و ارتحال إلى دار البقاء 1457 .
35 - إنّك طريد الموت الّذي لا ينجو هاربه ، و لا بدّ أنهّ مدركه 3793 .
36 - إنّ ورائك طالبا حثيثا من الموت فلا تغفل 3814 .
37 - إنّكم طرداء الموت ، الّذي إن أقمتم أخذكم ، و إن فررتم منه أدرككم 3825 .
38 - إذا حضرت المنيّة افتضحت الأمنيّة 4022 .
39 - إذا كان هجوم الموت لا يؤمن ، فمن العجز ترك التّأهّب له 4093 . 32 - مرگ اوّل مراتب عدل آخرت است ( يعنى آدمى كه بميرد اول حساب او شروع مى گردد ، و يا با مرگ از آسانى و دشوارى آن عدل آخرت به عمل آيد ) .
33 - مرگ آرى ، پستى هرگز .
34 - مرگ مفارقت خانه فنا ، و كوچيدن به سوى خانه بقاء است .
35 - براستى كه تو شكار مرگى هستى كه گريزان از او رستگارى نيافته و از چنگال آن نرهد و ناچار او را به طور حتم دريابنده است .
36 - براستى از عقب تو جويندهايست شتابان كه آن مرگ است ، پس از آن غافل مباش .
37 - براستى كه شما شكار مرگيد ، اگر برخيزيد شما را بگيرد ، و اگر از آن فرار نمائيد شما را دريابد .
38 - هر گاه مرگ حاضر شود آرزو رسوا گردد ( يعنى پوچ و باطل شود ) .
39 - هر گاه ناگهان رسيدن مرگ و حمله آن مأمون نيست ، پس ترك آمادگى از براى آن از عجز و ناتوانى خواهد بود ، ( پوشيده نيست كه عجز نكوهيده است ) .
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — صفحة 1373
مساهمون: عبد الواحد الآمدى التميمي
ص١٣٧٣