تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — صفحة 79

مساهمون:

ص٧٩
بر آنها باد ! - مىباشند كه عليه راه رسول اللَّه و كتاب خدا با نام رسول اللَّه و كتاب خدا مبارزه مىكردند . لذا بر اين مؤمنان واجب است كه به سوى حمل پرچم حسينى و به اهتزاز درآوردن آن پيش بروند و اينكه با نام او سخن بگويند ؛ زيرا تنها ايشان شايسته آن هستند كه با نام حسين بر منابر حسينى سخنرانى كنند ، مجالس حسينى را آباد سازند ، عزاداريها را آكنده از جمعيت نمايند ، دربارهء امام شهيد فراوان بنگارند و واقعهء كربلا را - چه پيش از آن و چه پس از آن - با تكيه بر تاريخ درست و احاديث نقل شده از شخص امام حسين عليه السلام و زيارتهاى روايت شده از اهل‌بيت عليه السلام تفسيرى راستين نمايند . و هرگز نبايد به آنچه در مورد امام و واقعهء كربلا كه در ميراث به جاى مانده از فرهنگهاى بيگانه يا انديشه‌هاى خود باخته آمده است ، بسنده نمايند و راضى باشند . بر علماى گرامى و صاحبان قلمهاى آزاد لازم است كه داستان كربلا را در پرتو بينشهاى وحى و روش و منش امام حسين عليه السلام بازنويسى نمايند و از آن انديشه‌هايى كه امام شهيد را دريك تراژدى يا فلكلور ( فرهنگ عاميانه ) خلاصه كرده‌اند ، دورى گزينند .

امام حسين عليه السلام نورى در تاريكى راه

امام حسين عليه السلام همانگونه كه در حديث جدِ بزرگوارش آمده : چراغ راه هدايت و كشتى نجات است . او از پيامبر است و پيامبر از او ؛ اوست امام مسلمين و حجّت خدا ؛ او بزرگتر از آن است كه تنها يك تراژدى باشد ، همانگونه كه كربلايش بزرگتر از اين است كه تنها