مادرش فاطمهء زهرا ( س ) در نبرد فدك و در كنار پدرش امام على عليه السلام در روز جمل ، صفّين و نهروان ايستاد و همچنين در كنار برادرش امام حسن عليه السلام در هنگام جنگ و صلح پايدارى نمود .
بدينسان اطاعت او از رهبرى الهى ، از هرگونه شائبه تهى بود و همچون قطرهء آب زلالى كه در درياى گوارا ذوب مىگردد دراين رهبرى الهى ذوب گشت .
از اين رو ما - هنگامى كه از او پيروى مىكنيم - بايد هواى نفس را در سرشت خويش رام سازيم تا جزئى از كاروان پوياى مؤمنان گرديم و هرگز براى خويش پاداش و سپاسى نمىخواهيم .
اينچنين در زيارت او مىخوانيم :
« وَأَطَعْتَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ حَتّى أَتاكَ الْيَقِينُ » « 1 » .
« و خدا ورسول را تا هنگام فرارسيدن يقين وباور راستيناطاعت كردى . »
بنابراين اطاعت ، راه رسيدن به يقين است و هركه با عذرهايى كه شيطان در وجودش مىافكند از اطاعت كردن سرباز زند ، در طول زندگانى خويش قربانى وسوسهها خواهد شد .
ج - و در آن هنگاميكه امام حسين عليه السلام در بوته يكتاپرستى ، شناخت خدا ، تزكيهء دل و تضرّع و زارى در شب ذوب گشت و مصداقى راستين در برابر اين فرمودهء خداوند متعال بود كه :
هامش
( 1 ) - مفاتيح الجنان ، زيارت امام حسين عليه السلام .