نمىانديشد كه اين منبر حسينى ، حاصل خون شهداى كربلاست ؟ آيا نمىداند كه امام حسين عليه السلام آشكارا بيعت نمودن با يزيد را نفى نمود .
چنان كه فرمود :
« مَنْ كانَ فِينا باذِلًا مُهْجَتَهُ ، وَمُوَطِّناً عَلى لِقَاءِ اللَّهِ نَفْسَهُ فَلْيَرْحَلْ مَعَنا ، فَإِنَّني راحِلٌ مُصْبِحاً إِنْ شاءَ اللَّهُ » « 1 » .
« هركس خون خودرا در راه ما ( كه راه خداست ) مىبخشد و خود را آماده ديدار خدا كرده است ، با ما رهسپار شود كه من - به خواست خدا - فردا رهسپارم . »
آيا اين عملى جداى از سياست است ؟ چه سياستى بزرگتر از قيام شمشير حقّ بر عليه حكومت طاغوت مىباشد ؟
هرگز چنين نيست ؛ وَكَانَ الْإِنسَانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلًا « 2 » « ولى انسان بيش از هر چيز ، به مجادله مىپردازد . »
از اين رو بر كسانى كه از حكمت شهادت حسينى آگاهى يافتند و با وجود مشكلات ، عزم نمودند كه شيوه سيّدالشهدا را در زندگى پياده نمايند و همچنين بر كسانى كه تا رسيدن به گوهر اسلام ، روح ايمان و چكيدهء تاريخ انبيا و تا مبارزه بر عليه جبت و طاغوت صعود نمودهاند ، لازم است كه نگذارند پرچم حسينى از جانب فريبكاران ، منافقان و ستم پيشگان كه به نام حسين به مبارزه عليه راه حسين برخاستند ، ربوده شود ؛ زيرا اينان همچون بنىاميّه - لعنت خدا
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 44 ، ص 367 .
( 2 ) - سورهء كهف ، آيهء 54 .