تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — صفحة 29

مساهمون:

ص٢٩
از اين رو خداوند متعال آن كسى را كه ادّعاى داشتن فرهنگ و دانش مىكند و سپس به جبت و طاغوت ايمان مىآورد ، پيروز نمىگرداند ، بلكه بر او نفرين فراوان مىفرستد . چنان كه مىفرمايد : أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَمَن يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ نَصِيراً * أَم لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذاً لَايُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً « 1 » . « آيا نديدى كسانى را كه بهره‌اى از كتاب ( خدا ) به آنان داده شده ، ( با اين حال ، ) به « جبت » و « طاغوت » [ / بت و بت‌پرستان ] ايمان مىآورند ، و دربارهء كافران مىگويند : آنها ، از كسانى كه ايمان آورده‌اند ، هدايت يافته‌ترند ؟ ! آنها كسانى هستند كه خداوند ، ايشان را از رحمت خود ، دور ساخت است ؛ و هر كس را خدا از رحمتش دور سازد ، ياورى براى او نخواهى يافت . » وصد البتّه اين نفرين ، دامان همهء ادّعا كنندگان دانش را كه دين خويش را به بهاى ناچيزى مىفروشند و در برابر در بار شاهان سرفرود مىآورند ، و به خاطر مال و ثروت و مقام به سجده مىافتند ، در برمىگيرد . خداوند متعال به مؤمنين امر فرموده كه به طاغوت كفر بورزند . از اين رو ، ايمان كسانى كه ادّعاى ايمان به خدا و رسالتهاى الهى را دارند ، ولى به طاغوت كافر نشده‌اند بلكه مىخواهند براى داورى نزد طاغوت بروند ، پذيرفته نخواهد شد . زيرا داورى خواستن از طاغوت ، خود دليلى است بر رضايت آنها به وجود طاغوت . چنان كه
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيات 51 و 52 .