پروردگار متعال مىفرمايد :
أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَن يَكْفُروا بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلَالًا بَعِيداً « 1 » .
« آيا نديدى كسانى را كه گمان مىكنند به آنچه ( از كتابهاى آسمانى كه ) بر تو و به آنچه پيش از تو نازل شده ، ايمان آوردهاند ، ولى مىخواهند براى داورى نزد طاغوت و حكّام باطل بروند ؟ ! با اينكه به آنها دستور داده شده كه به طاغوت كافر شوند . امّا شيطان مىخواهد آنان را گمراه كند ، و به بيراهههاى دوردستى بيفكند . »
انسان هرگز به اوج قلّهء ايمان دست نخواهد يافت ، مگر آنكه كفر ورزيدن او به طاغوت به اندازهاى رسد كه ، از مشركين و آنان كه طاغوت را پرستش مىنمايند ، هر چند از نزديكترين انسانها به او باشد ، تبرى جويد ؛ و حق تعالى مىفرمايد :
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآءُ مِنكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغَضاءُ أَبَداً حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ . . . « 2 » .
« براى شما سرمشق خوبى در زندگى ابراهيم و كسانى كه با او بودند وجود داشت ، در آن هنگامى كه به قوم ( مشرك ) خود گفتند : ما از شما و آنچه غيراز خدا مىپرستيد بيزاريم ؛ ما نسبت به شما كافريم ؛ و ميان ما و شما عداوت
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 60 .
( 2 ) - سورهء ممتحنه ، آيهء 4 .