اين امر مهمترين بعد ، از دو بعد ايمان است . امّا هميشه انسانها به خاطر سنگينى و عظمت اين مسؤوليت ، از انجام آن شانه خالى مىنمايند .
در دوران امام حسين عليه السلام بسيارى از افراد بودند كه ادّعا مىكردند از ياران اسلام و رهبران جهاد و انديشمندان دين هستند . امّا در برابر توطئههاى بنىاميّه - با اينكه مىدانستند كيان اسلام را مورد تهديد قرار داده است - عقبنشينى كردند و بدينسان زندگى دنيا را بر آخرت ترجيح داده و زندگانى آسوده را برگزيدند .
امّا ، امام حسين عليه السلام با قيام الهى خويش ، ميان حق و باطل ، ياران حق و مدّعيان حق و نيز راه رسالت كه از گوهر دين محافظت مىنمايد و راه نفاق كه تظاهر به دين مىكند ، جدايى افكند .
به انسانها آموخت كه همهء آيات جهاد و حقايق دين مبين اسلام و تمامى آموزههاى پيامبر ، هنوز پا برجا هستند و در گذر عصرها و دورانها نيز پا برجا خواهند ماند . همچنين به ايشان آموخت كه خداوند متعال هرگز قرآن را نازل ننموده تا تنها آيات آن ، در دوران رسول اكرم پياده شوند و سپس پايان يابند و سرانجام به يك كتاب تاريخى غير قابل اجرا تبديل گردد . هرگز چنين نيست ؛ بلكه آن ، رسالت پروردگار در تمامى زمانها و براى همه بشريت مىباشد .
امام حسين عليه السلام اين حقيقت را در سخنى كه با علما به ميان آورده است ، بيان مىنمايد :
« أَمّا بَعْدُ فَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله قَدْ قَالَ فِي حَياتِهِ : مَنْ رَأَى سُلْطاناً جائِراً مُسْتَحِلًا لَحُرَمِ اللَّهِ ، ناكِثاً لَعَهْدِ اللَّهِ ، مُخالِفاً
امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — صفحة 32
مساهمون: شوشترى زاده
ص٣٢