بدانند خداوند و پيامبر او از مشركان برى و بيزارند . »
و هرگز پيامبر اكرم با آنها مدارا ننمود ؛ بلكه آشكارا به ايشان فرمود :
قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ * لَاأَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ * وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ * وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَا عَبَدتُّمْ * وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ * لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ « 1 » .
« بگو هان اى كافران * من معبود شما را نمىپرستم * و شما هم پرستندگانِ معبود من نيستيد * و من پرستندهء آنچه شما مىپرستيد نيستم * و شما هم پرستندگان معبود من نيستيد * شما را دين شما ، و مرا دين من . »
و اگر امام على عليه السلام به امر پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ، تمامى بتهاى قريش را در كعبه و پيرامون آن سرنگون ساخت و همچنين آيات سورهء برائت را بر مشركين تلاوت نمود ، بدينسان او نيز پس از پيامبر اسلام وارد نبردى بىوقفه بر عليه پيروان شركى شد كه به اسلام تظاهر مىكردند .
جنگهايى چون : جنگ جمل بر عليه ناكثين ( عهدشكنان ) ، و جنگ صفّين بر ضد قاسطين ( ستمگران ) ، و جنگ نهروان بر عليه مارقين ( خوارج ) براى دفاع از يكتاپرستى و ازرشهاى توحيد برپا شده بودند .
ائمّهء اطهار عليهم السلام در برابر پرچمهاى شركى كه با ظاهر فريبندهاى از دين رنگ آميزى شده و توسّط بنىاميّه برافراشته شده بودند ، ايستادگى و پايدارى نمودند . در همين راستا امام على عليه السلام با ايشان
هامش
( 1 ) - سورهء كافرون .