مِلَّةِ إِبْرَاهِيمَ إِلَّا مَن سَفِهَ نَفْسَهُ . . . « 1 » .
« پروردگارا ! ما را تسليم فرمان خود قرار ده ؛ و از دودمان ما ، امّتى كه تسليم فرمانت باشند ، ( به وجود آور ؛ ) و طرز عبادتمان را به ما نشان ده وتوبهء ما را بپذير ، كه تو توبهپذير و مهربانى . پروردگارا ! در ميان آنها پيامبرى از خودشان برانگيز ، تا آيات تو را بر آنان بخواند ، و آنها را كتاب و حكمت بياموزد ، و پاكيزه كند ؛ زيرا تو توانا و حكيمى ( و بر اين كار ، قادرى ) . جز افراد سفيه و نادان ، چه كسى از آيين ابراهيم ، ( با آن پاكى و درخشندگى ، ) رويگردان خواهد شد ؟ ! »
زيرا خداوند متعال حضرت ابراهيم را برگزيد ، و او از بهترين انسانهاى دوران خود بود ؛ چون هنگاميكه خداوند از او خواست كه تسليم محض آفريدگار شود ، او با كمال آمادگى اعلام نمود كه ، تسليم است . اين بينشها را در قرآن كريم چنين مىخوانيم :
وَلَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ * إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ « 2 » .
« ما او را دراين جهان برگزيديم ؛ و او در جهان ديگر ، از صالحان است .
در آن هنگام كه پروردگارش به او گفت : اسلام بياور ( و در برابر حق ، تسليم باش . او فرمان پروردگار را از جان و دل پذيرفت ؛ و ) گفت : در برابر پروردگار جهانيان ، تسليم شدم . »
پس آئين حضرت ابراهيم عليه السلام اينچنين است و او ديگر پيامبران را نيز به چنين آيينى سفارش كرده است ؛ و اين راهى است كه از حضرت
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ، آيات 128 - 130 .
( 2 ) - سورهء بقره ، آيات 130 و 131 .