تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — صفحة 186

مساهمون:

ص١٨٦
خود ، تو را به داورى طلبند ؛ و سپس از داورى تو ، در دل خود احساس ناراحتى نكنند ؛ و كاملًا تسليم باشند . » علّت عقب افتادگى ما ، همان مسائل پيش پا افتاده‌اى مىباشند كه ما را از يكديگر دور مىسازند . زيرا در حقيقت آنها چون ميكروبهايى مىمانند كه هر روز بيشتر مىگردند تا آنجا كه اختلافات و كشمكشها را گسترش مىدهند . دراين زمينه قرآن تعبير شيوايى دارد ؛ چنان كه در آيه‌اى كه تلاوت شد ، مىفرمايد : « به پروردگارت سوگند كه آنها مؤمن نخواهند بود ، مگر اينكه در اختلافات خود ، تو را به داورى طلبند ؛ و سپس از داورى تو ، در دل خود احساس ناراحتى نكنند ؛ و كاملًا تسليم باشند . » « 1 » پس اگر مسلمانان هنگام بروز خصومت از همان لحظات آغازين بروز اختلاف نزد پيامبر اسلام رفته و اختلاف خويش را حل كرده بودند ، هرگز اين اختلاف به دريايى از خون و تيشه‌اى براى ويرانى امّت و تمدّن دگرگون نمىگشت . بنابراين ما بايد از واقعهء كربلا خاستگاهى را براى سازندگى برگيريم . اين امر با پايه‌ريزى حس دوستى و ولايت اهل‌بيت عليهم السلام در وجودمان ممكن خواهد بود ؛ تا آنجا كه اهل‌بيت عليهم السلام و دوستانشان را دوست و دشمنانشان را دشمن خواهيم داشت .
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 65 .