ابراهيم عليه السلام تا رسول اكرم صلى الله عليه و آله ادامه دارد و به سخن واحدى فرامىخواند و آن كلمه « اسلام » است ؛ يا به ديگر سخن ، تسليم شدن و رضايت مطلق .
وَوَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ « 1 » .
« و ابراهيم و يعقوب ( در واپسين لحظات عمر ، ) فرزندان خود را به اين آيين ، وصيّت كردند ؛ ( و هر كدام به فرزندان خويش گفتند : ) فرزندان من ! خداوند اين آيين پاك را براى شما برگزيده است ؛ و شما ، جز به آيين اسلام [ / تسليم در برابر فرمان خدا ] از دنيا نرويد . »
پس هنگاميكه امّت ، مسلمان باشد راه نفى و اثبات را باهم طى مىكند ، و آنگاه است كه دشمن را نابود و دوست را استوار مىسازد .
امّت مسلمان هيچگاه تنها به نفى دشمن بسنده نمىكند ، بلكه راه اثبات ، كه همان تسليم شدن در برابر خدا و هر آنچه خدايى است ، را نيز در پيش مىگيرد ؛ زيرا مفهوم اسلام ، تسليم شدن در برابر رهبرى ، اوامر و احكام شرعى و نيز بر طرف نمودن اختلافات مىباشد .
چنان كه خداوند متعال در آيهاى ديگر مىفرمايد :
فَلَا وَرَبِّكَ لَايُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَايَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً « 2 » .
« به پروردگارت سوگند كه آنها مؤمن نخواهند بود ، مگر اينكه در اختلافات
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 132 .
( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 65 .