بود و با كمال تواضع سر تسليم بر آستان حقّ تعالى مىساييدند .
سپس خداوند متعال در مورد انحرافى كه پس از پيامبران آشكار گشت ، مىفرمايد :
فَخَلَفَ مِن بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلَاةَ . . . « 1 » .
« امّا پس از آنان ، فرزندان ناشايستهاى روى كار آمدند كه نماز را تباه كردند . . . » .
آنچه از اين آيه برمىآيد آن است كه تباه نمودن نماز همچون ترك آن نيست . زيرا تباه ساختن نماز بدين معناست كه آنها نماز مىگذارند ولى نه آن نمازى كه خداوند مىخواهد ؛ چرا كه اينان از شهوتهاى خويش پيروى مىكنند نه از احكام دينشان .
فرصت اصلاح نفس
اينك مىخواهيم بركشتى نجات سوار گرديم و در سايهء امنيّت الهى ، زير پرچم ابا عبداللَّه الحسين حركت نماييم . بنابراين بايد واقعيّت فاسد خويش را اصلاح كنيم . اگر ما با همان وضعيّتى كه وارد محرّم شديم از آن خارج گرديم ، پس هر آينه فرصت اصلاح خود و اوضاعمان را از دست دادهايم . بنابراين ما بايد از اين موسم شريف براى آماده سازى خود به ويژه در مورد پيوند با يكديگر ، بهره بجوييم . پس اگر كسى در دلش نفرت ، كينه يا بدگمانى نسبت به برادر مؤمنش دارد ، بايد آن را پاك گرداند . همچنين نبايد عزاداريهايمان
هامش
( 1 ) - سورهء مريم ، آيهء 59 .