« الم ( بزرگ است خداوندى كه اين كتاب عظيم را ، از حروف سادهء الفبا به وجود آورده ) ، آن كتاب با عظمتى است كه شك در آن راه ندارد و مايهء هدايت پرهيزكاران است . »
سپس به اين آيه مىرسيم كه مىفرمايد :
أُولئِكَ عَلَى هُدىً مِنْ رَّبِّهِمْ وَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ « 1 » .
« آنان بر طريق هدايت پروردگارشانند ؛ و آنان رستگارانند . »
بنابراين هدايت همان قرآن است و كسى كه ما را از گذر سخنان و انديشههايش و تجسّم قرآن به سوى اين هدايت رهنمون مىسازد ، امام حسين عليه السلام مىباشد . زيرا او قرآن ناطقى بود كه نهضت و جنبشى را برپا ساخت . به همين خاطر او چراغ راه هدايت است . يا به عبارت ديگر ، او تفسير و تأويل درستى از قرآنى مىباشد كه ما را به رويارويى با طاغوتيان و ستمگران و عدم شرك ورزيدن به خداى متعال امر مىنمايد .
سپس او در همان حال كشتى نجات است . زيرا بشريت در معرض فرورفتن در امواج فتنههاست و خطرها او را تهديد مىنمايد . بنابراين اگر بشريت خواستار رهايى از اين فتنهها و خطرها مىباشد بايد به راه و روش ابا عبداللَّه الحسين بياويزد .
رسالت پيامبران
،
بازگشت به سوى حقيقت دين
از مهمترين وظايف و بزرگترين مسؤوليتهاى پيامبران ، بازگرداندن
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 5 .