مىباشد ، هستيم . به عبارت ديگر ، ايمان ما به امام مهدى عليه السلام است كه دادرس و يارى رسان ما دراين حالات مىباشد . زيرا امام ( عج ) چون نقطهاى است نورانى كه از دور دستها بر ما پرتو مىافكند ، و به ما گوشزد مىكند كه نااميدى جايز نيست و سرنوشت جهان به خوشبختى ختم مىگردد . و همانا عدالت بر اين كره خاكى حاكم مىشود .
حتّى اگر اين عامل و اثر روحى ناشى از ايمان به امام مهدى ( عج ) را نداشته باشيم ، ولى امرى بالاتر از اين وجود دارد كه همان اتّصال مستقيم ميان دل انسان مسلمان و نور اين امام يا تجلّى آن نور در دل مىباشد . بنابراين بر هريك از ما واجب است كه در سختترين حالتها و در مشكلترين شرايط با دل خويش به سوى امام مهدى ( عج ) توجه نمايد و از خداوند متعال بخواهد كه به حق اين امام ، او را يارى رساند . در آن هنگام است كه ميزان نيرو و اعتماد به نفسمان را احساس مىكنيم . نيرو و اعتماد به نفسى كه وجودمان را در برابر مشكلات وسختىها فرا مىگيرد .
بر ما لازم است كه به عنوان مؤمنين و حاملان رسالت الهى ، هرگز علاقهء خود را با اين امام قطع ننماييم ؛ بلكه به طور مداوم در اتّصال با او باشيم و براى او دعا كنيم و از خداوند متعال براى وى طلب فرج نماييم .
رهبرى و تصميمگيرى مشكل
اين پيوند قلبى - بدون ترديد - نيرويى براى مقابله با مشكلات به ما مىبخشد . اينك روى سخن خود را به مؤمنينى مىكنم كه در همه جا