حكومت خدا بر زمين را مىدهند . البتّه نه به آشكارى و روشنى كه در دين اسلام به ويژه مذهب شيعه مىبينيم . امتيازى كه مذهب شيعه نسبت به ديگر مذاهب دارد اين است كه انسان را به سوى افقى روشن سوق مىدهد و ايمان به اين حقيقت را كه خداوند ، زمين را پس از آكنده شدن آن از ظلم و ستم ، آكنده از عدل ، داد ، صلح و امنيّت مىنمايد ، در دل انسان پايهگذارى مىنمايد .
خداوند تبارك و تعالى انسانى را در پس پردهء غيب پنهان نموده كه در هر لحظه ممكن است ظهور يابد و زمين را آكنده از خير و بركت نمايد و عقل آدمى را كامل كند . آنگاه خوشبختى تحقّق مىيابد و انسانها كامل مىگردند . انسانهايى كه به ديگران تجاوز نمىكنند و هيچ كينهاى را در دل راه نمىدهند . چون همين كينه و سوء ظن و اخلاق ناپسنديده تفرقه را در ميان ما ايجاد مىكنند و نمىگذارند كه در صلح و آرامش زندگى نماييم و تنها صلح بيرونى مورد نظر نيست ؛ بلكه بايد صلح در دل انسانها باشد ، زيرا نفس انسان جايگاه خوشبختى و آرامش است و اگر فضاى جامعهاى محبّتآميز نباشد ، هرگز نمىتواند به خوشبختى دست يازد .
مفهوم راستين انتظار
انتظار داراى سه معناى تدريجى است كه عبارتنداز :
1 - فرج و گشايش همچون نقطهء روشنى است كه انسان با انتظار به سوى آن حركت مىكند . پس حركت او بايد به سوى نقطهء معيّن باشد .