- كه كوهانشان از درون ريش است ، و از برون بىگزند مىنمايد ، لا جرم سوارى را نمىشايد - ، يا جامهء فرسودهاى كه چون شكاف آن را از سويى به هم آرند ، از سوى ديگر گشايد . هرگاه دستهاى از سپاهيان شام عنان گشايد ، و بر سرتان آيد به خانه مىرويد و در به روى خود مىبنديد و چون سوسمار در سوراخ مىخزيد و يا چون كفتار در لانه مىآرميد ؟ به خدا ، آن كس را كه شما يارى دهيد خوار است ، و آن را كه شما بر او حمله آريد ، نشانهء تير شكسته سوفار . به خدا سوگند ، كه در مجلس بزم بسياريد و فراهم ، و زير پرچم رزم ناچيز و كم . من مىدانم چگونه مىتوان شما را درست كرد و از كجى به راستى آورد - امّا نه به بهاى ارتكاب گناه - كه شما اصلاح شويد و من تباه . خدايتان خوار گرداند ! و بهرهتان را اندك و بىمقدار . به شناختن باطل بيش از شناخت حقّ آگهى داريد ، و چنان كه حقّ را پايمال مىكنيد گامى در راه نابودى باطل نمىگذاريد .
( 70 )
و آن حضرت ( ع ) فرمود در سحرگاه روزى كه ضربت خورد
حالى كه نشسته بودم خوابم در ربود ، پس رسول خدا بر من گذر فرمود ، گفتم : اى فرستادهء خدا ! از امّت تو چها ديدم ، و از كجبازى و دشمنى آنان چه كشيدم ! . فرمود : آنان را نفرين كن . گفتم : خدا بهتر از آنان نصيب من كناد و بدتر از مرا بر آنان گماراد ! [ از كلمهء « أود » كجى و از « لدد » دشمنى را قصد دارد و اين از فصيحترين سخنان است . ]