دل نهفتيد مىداند . و بر مرگى پيشى گيريد كه اگر از آن گريختيد به شما مىرسد ، و اگر ايستاديد شما را مىگيرد ، و اگر فراموشش كرديد شما را به ياد مىآرد .
204
[ و فرمود : ] آن كه سپاس نيكى تو را نگزارد ، مبادا به نيكويى كردنت بىرغبت گرداند ، چه بود كه كسى تو را بدان نيكى سپاس دارد كه سودى از آن برندارد ، و بود كه از سپاس سپاسگزار بيابى بيش از تباه كردهء كافر نعمت غدار ، « و خدا نيكوكاران را دوست مىدارد . »
205
[ و فرمود : ] هر آوندى بدانچه در آن نهند تنگ شود جز آوند دانش كه هر چه در آن نهند فراختر گردد .
206
[ و فرمود : ] نخستين عوض بردبار از بردبارى خود آن بود كه مردم برابر نادان يار او بوند .
207
[ و فرمود : ] اگر بردبار نيستى خود را به بردبارى وادار چه كم است كسى كه خود را همانند مردمى كند و از جملهء آنان نشود .
208
[ و فرمود : ] آن كه حساب نفس خود كرد سود برد ، و آن كه از آن غافل ماند زيان ديد ، و هر كه ترسيد ايمن شد و هر كه پند گرفت بينا گرديد . و آن كه بينا شد فهميد و آن كه فهميد دانش ورزيد .
209
[ و فرمود : ] دنيا پس از سركشى روى به ما نهد ، چون ماده شتر بدخو كه به بچه خود مهربان بود ، سپس اين آيه را خواند « و مىخواهيم بر آنان كه مردم ناتوانشان شمردهاند منّت نهيم و آنان را امامان و وارثان گردانيم . » !
نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 396
مساهمون: خطب الإمام علي ( ع )
ص٣٩٦