« 72 »
و از نامهء آن حضرت است به عبد اللَّه پسر عباس
اما بعد ، تو از اجل خويش پيش نخواهى افتاد ، و آنچه را روزى تو نيست به تو نخواهند داد . و بدان كه روزگار دو روز است ، روزى به سود توست و روزى به زيان تو و اين كه دنيا خانهاى است گردان ، از دست اين به دست آن . آنچه از آن توست هر چند ناتوان باشى خود را به تو خواهد رساند ، و آنچه از آن به زيان توست به نيروى خود بازش نتوانى گرداند .
« 73 »
و از نامهء آن حضرت است به معاويه
اما بعد ، من با پاسخهايى پياپى به گفتههايت ، و شنيدن مضمون نامههايت ، رأى خود را سست مىشمارم و زيركى خود را به خطا منسوب مىدارم ، و تو كه از من چيزهايى را خواستارى و نامه مىنويسى - و پاسخ انتظار دارى - ، كسى را مانى كه به خواب گران رود ، و خوابهايى بى اساس بيند ، يا چون سرگردانى ايستاده كه ايستادنش بر وى دشوار افتاده . آنچه به سر وقت وى آمده به سود اوست يا به زيان وى ، نمىداند و تو آن نيستى بلكه او به تو ماند . به خدا سوگند اگر نه آن بود كه ماندنت را مىخواستم ، بلاهايى از من به تو مىرسيد كه استخوان را بكوبد و گوشت را آب كند ، و بدان كه شيطان تو را نمىگذارد تا به نيكوترين كارت بپردازى و اندرزى را كه به سود توست بشنوى - و آويزه گوش سازى - . و درود بر آنان كه در خور درودند .