« 27 »
و از عهدنامهء آن حضرت است به محمد پسر ابو بكر ، چون او را حكومت مصر داد
با آنان فروتن باش و نرمخو ، و هموار و گشاده رو ، و به يك چشم بنگر به همگان ، خواه به گوشهء چشم نگرى و خواه خيره شوى به آنان ، تا بزرگان در تو طمع ستم بر ناتوانان نبندند و ناتوانان از عدالتت مأيوس نگردند ، كه خداى تعالى مىپرسد از شما بندگان ، از خرد و درشت كارهاتان و از آشكار آن و نهان . پس اگر عذاب كند ، شما ستمكارتر ، و اگر ببخشد ، او بزرگوارتر . و بندگان خدا بدانيد كه پرهيزگاران - مردند و - بر دنياى گذرا و آخرت ديرپا را بردند . با مردم دنيا در دنياشان شريك گشتند ، و مردم دنيا در آخرت آنان شركت نداشتند . در دنيا زيستند هرچه نيكوتر و نعمت دنيا را خوردند هر چه بهتر . پس ، از دنيا چون ناز پروردگان نصيب بردند ، و چون سركشان نعمت آن را خوردند . سپس از اين جهان رخت بربستند با توشهاى كه به مقصدشان رساند ، و سودايى كه سودشان را فراهم گرداند . در دنيا طعم لذت زهد چشيدند ، و يقين كردند كه فردا در آخرت همسايهء خدا گردند . دست دعاى آنان برنتابد و بهرهشان از لذت كاهش نيابد . پس بندگان خدا ، از مرگ و نزديكى آن بترسيد و برگ آن را آماده سازيد ، كه مرگ ، كارى بزرگ را پيش مىآرد و حادثهاى سترگ را همراه دارد : خيرى كه هرگز شرّى با آن نيست ، يا شرّى كه هميشه از خير تهى است . پس به بهشت چه كسى نزديكتر از آن كه براى بهشت در كار است ، و به دوزخ چه كسى نزديكتر از آن كه كار دوزخ را عهدهدار است ؟ شما - همچون -