« 14 »
از سفارش آن حضرت است
به سپاهيان خود ، پيش از ديدار دشمن در صفين با آنان مجنگيد ، مگر به جنگ دست يازند . چرا كه - سپاس خدا را - حجّت با شماست ، و رها كردنشان تا دست به پيكار گشايند حجّتى ديگر براى شما بر آنهاست . اگر به خواست خدا شكست خوردند و گريختند ، آن را كه پشت كرده مكشيد و كسى را كه دفاع از خود نتواند آسيب مرسانيد ، و زخم خورده را از پا در مياريد . زنان را با زدن بر مىانگيزانيد هر چند آبروى شما را بريزند يا اميرانتان را دشنام گويند ، كه توان زنان اندك است و جانشان ناتوان و خردشان دستخوش نقصان . آن گاه كه زنان در شرك به سر مىبردند مأمور بوديم دست از آنان بازداريم ، و در جاهليّت اگر مردى با سنگ يا چوبدستى بر زنى حمله مىبرد ، او و فرزندانى را كه از پس او آيند بدين كار سرزنش مىكردند .
« 15 »
و چون دشمن را آمادهء جنگ مىديد ، مىگفت
خدايا دلها به سوى تو روانه است ، و گردنها به درگاه تو كشيده ، و ديدهها به آستان تو دوخته و گامها در راه تو نهاده ، و تنها در خدمت تو لاغر گرديده . خدايا دشمنيهاى پوشيده آشكار است و در خروش ، و ديگهاى كينه در جوش . خدايا به تو شكوه آريم كه پيامبرمان را ميان خود نداريم ، و دشمنان ما بسيار است و هر يكىمان چيزى را خواستار « خدايا ! ميان ما و دشمنانمان به حق داورى فرما ، كه تو بهترين داورانى . »
« 16 »
و هنگام آغاز نبرد به ياران خود مىفرمود
دشوار مشماريد گريزى را كه پس آن بازگشتن بود يا پس نشستنى كه