( 201 )
و از سخنان آن حضرت است
مردم ! بيم مكنيد در راه راست ، كه شمار روندگان آن چنين اندك چراست ! كه مردم بر سر خوانى فراهم آمدهاند - از دير باز ، مدت - سيرى آن كوتاه است و زمان گرسنگىاش دراز . مردم ! خشنودى و خشم - از چيزى - همگان را - در پيامد آن - شريك سازد - و كيفر يا پاداش آنچه را بدان راضى شدهاند به آنان بپردازد - . چنان كه مادهشتر ثمود را يك تن پى نمود و خدا همهء آنان را عذاب فرمود ، چرا - كه گرد اعتراض نگرديدند - و همگى آن كار را پسنديدند ، و خداى سبحان گفت : « مادهشتر را پى كردند و سرانجام پشيمان شدند » و ديرى نپاييد كه زمينشان بانگى كرد و فرو رفت ، چنان كه در زمين سست آهن تفت . مردم ! آن كه راه آشكار را بپيمايد به آب در آيد ، و آن كه بيراهه را پيش گيرد ، در بيابان بى نشان افتد - و از تشنگى بميرد - .
( 202 )
و از سخنان آن حضرت است هنگام به خاك سپردن سيّدهء زنان ، فاطمه عليها السلام
درود بر تو اى فرستادهء خدا از من و دخترت كه در كنارت آرميده ، و زودتر - از ديگران - به تو رسيده . اى فرستادهء خدا ! مرگ دختر گرامىات عنان شكيبايى از كفم گسلانده ، و توان خويشتندارىام نمانده . اما براى من كه سختى جدايى تو را ديده و سنگينى مصيبتت را كشيدهام جاى تعزيت است - نه هنگام تسليت - . تو را بر بالين ساختم در آنجا كه شكاف قبر تو بود ، و جان گرامىات ميان سينه و گردنم از تن مفارقت نمود . « همه ما از خداييم و به خدا باز مىگرديم . » امانت باز گرديد ، و گروگان به صاحبش رسيد . كار هميشگىام اندوه است و تيمارخوارى ، و شبهايم شب زندهدارى . تا آنكه خدا خانهاى را كه تو در آن به سر مىبرى برايم گزيند - و اين غم كه در دل دارم فرو نشيند - . زودا دخترت تو را خبر دهد كه چسان امتت فراهم گرديدند ، و بر او ستم ورزيدند . از او