تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 122

مساهمون:

ص١٢٢
( 124 )
و از سخنان آن حضرت است زره پوشيدگان را پيش بداريد . و كسانى را كه خود ندارند ، واپس بگماريد . دندانها را سخت بفشاريد ، كه شمشيرها را از رسيدن به كاسهء سر باز مىگرداند . و پيرامون نيزه‌ها بپيچيد كه آن پيچيدن ، نيزه‌ها را اين سو و آن سو مىراند ، تا آسيب چندان نرساند ، و ديده‌ها را فرو خوابانيد كه دليرى را مىافزايد ، و دل را بهتر آرام نمايد ، و بانگها را آهسته كنيد ، كه بد دلى را بيشتر مىزدايد . و پرچم خود را بالا بداريد ، و پيرامون آن را خالى مگذاريد ، و مدهيد آن را جز به دست دلاوران ، و آنان كه حمايت كنند چيزى را كه واجب است حمايت آن ، كه شكيبايان ، هنگام نازل شدن بلاها كسانى هستند ، كه گرد پرچم خود را دارند ، و دو پهلو و پشت و پيش آن را خالى نمىگذارند ، نه از آن پس مىمانند تا به دشمنش بسپارند ، و نه از آن پيش مىافتند ، كه تنهايش گذارند . هر يك از شما كار حريف خود بسازد ، نيز به يارى برادر مسلمان خويش بپردازد ، و كار هماورد خود را به عهدهء برادر خويش وانگذارد تا او ناچار شود دو تن را از پا در آرد . به خدا سوگند ، اگر از شمشير اين جهان گريختيد ، شمشير آن جهان را به روى خود آهيختيد . شما دلاوران عربيد ، و چابكسواران ، و مردمان ديدارى ، و شناختگان . گريختن ، خشم خدا را برمىانگيزاند و خوارى و ننگ آن هميشه مىماند . آن كه گريزد ، عمر خود را نيفزايد ، و نرهد از آنچه روزى بر سرش آيد . آن كه به سوى خدا روى نمايد ، چون تشنه‌اى است كه به آب در آيد . بهشت زير كناره‌هاى نيزهء دلاوران است ، و امروز آشكار شود كه چه در دل است و چه در سر زبان است . به خدا ، كه من به ديدار آنان - دشمنان - شيفته‌ترم تا آنان به بازگشت به خانه‌هاشان . بار خدايا ! اگر از حق سر باز زنند جمعيّتشان را پريشان ساز ، و ميانشان اختلاف افكن ، و به خاطر خطاكارىشان به هلاكت در انداز . آنان از جاى خود نشوند تا پى در پى زخم نيزه خورند ، زخمى كه تنشان را سوراخ نمايد ، چنان كه نسيم از اين سو بدان در شود و از آن سو در آيد ، و ضربتى كه كاسهء سر