مىافزود ، و رفتنمان در راه حقّ بود ، و گردن نهادن به فرمان ، و شكيبائى بر درد جراحتهاى سوزان . ليكن امروز پيكار ما با برادران مسلمانى است كه دودلى و كجبازى در اسلامشان راه يافته است ، و شبهت و تأويل با اعتقاد و يقين در بافته است . پس اگر به وسيلتى ديده نهاديم كه خدا بدان پريشانى ما را به جمعيت كشاند ، و ما را بدانچه در آن يك سخنيم نزديك گرداند ، هر دو فرقه بدان رو آريم و جز آن را دست بداريم .
( 123 )
و از سخنان آن حضرت است كه در ميدان نبرد به ياران خود فرمود
هر يك از شما كه هنگام برخورد با دشمن در خود دلاورى ديد ، و از يكى از برادرانش بد دلى ، بايد برادر خود را از دشمنانش نگاهدارد ، به خاطر فضيلت دليرى كه بر او دارد . و به دفاع از او برآيد ، آن چنان كه خود را مىپايد . پس اگر خدا خواست او را همچون وى - دلير - نمايد . همانا ، مرگ طالبى شتابنده است ، و آن كس كه برجاى است ، از دستش نرود ، و آن كه گريزنده است از آن نرهد . همانا ، گراميترين مرگها كشته شدن - در راه خدا است - . بدان كس كه جان پسر ابو طالب در دست او است ، هزار مرتبه ضربت شمشير خوردن بر من آسانتر است ، تا در بستر مردن .
از اين سخنان است
گويى شما را مىنگرم ، صفير زنان و در حال فرار ، چون گلهاى از سوسمار - كه مىخزند و تنشان به هم مىسايد ، و آوايى نرم از آن برمىآيد - . نه حقّى را مىگيريد و نه ستمى را باز مىداريد . اينك شماييد و راهى كه پيش روى داريد . رهايى از آن كسى است كه خود را به خطر افكند ، و تباهى از آنكه در كار درنگ كند .