خود متمسك بحبل وثيق او بوده باشد ، و بفضل و كرم او مستظهر باشد هر آينه غرامت و ضرر و خسارتهائى كه به اين مسافر وارد آيد بعهدهء آن سلطان عادل و لازمهء عدالت او است .
و اگر نفس تو از مسافرت كردن با اين اوصافى كه ذكر شد ابا و امتناع ورزد ، و طالب تأسى باهل غفلت و ضايع نمودن اوقات باشد ، پس از خداوند جل جلاله استعانت بجو ، و از حضرتش مسألت كن ، كه توفيقت عنايت فرمايد ، و به آنچه در كتاب ( فتح الابواب ) ذكر كردهام از استخارات و طلب خيرات از خداوند متعال ، عمل كن كه اگر به آن اسارات و مطالب عمل نمائى سفر تو بامر خداوند ، و تعظيم قدر حضرتش خواهد بود ، و از ندامت و پشيمانى سالم خواهى ماند ، و اگر انسان بمقتضاى طبع حيوانى و شهوات نفسانى مسافرت نمايد با حيوانى كه بر آن سوار است در حركات و سكنات برابر و يكسان خواهد بود .
فصل صد و سى و پنجم
و اى فرزندم ، چون بعضى از آداب حركات و سكناتى كه خداوند جل جلاله بخاطر من القاء فرموده براى تو ذكر كردم ، خوب است آنچه را كه در وقت خوابيدن به آن محتاجى برايت ذكر نمايم ، كه چون به آنها عمل نمائى خداوند خواب ترا مانند خواب اهل يقين و صاحبان معرفت و مراقبت قرار دهد ، و در كتاب ( المهمات و التتمات ) مفصلا بيان نموده و شرح دادهام .
پس قبل از آنكه به بستر خواب روى ، با كمال ادب در مقابل مالك وجود و حيات و عافيت و قيام و قعود خود بنشين ، و آنچه را كه قبل از خواب از تو صادر شده است از غفلت از ياد خدا ، و تفريط در اطاعت حضرتش به ياد بياور ، و از آنچه از آن توبه نكردهاى في الحال توبه كن ؛ زيرا كه در حال خواب اسيرى هستى كه هيچ گونه قدرت ندارى كه به خود نفعى رسانى ، يا از خود دفع ضرر و آفتى نمائى ، و روح و جسم خود را ، و ساير نعمتهائى كه خداوند به تو عنايت فرموده است واگذاشتهاى در حالتى كه قدرت بر دفاع از آنها را ندارى ، و كمترين آسيبى را از آنها جلوگيرى نتوان كرد ، پس با مولاى خود صلح كن صلح بندهء ذليل فقير حقير با مولاى جليل كبير خود ، و در مقابل عظمتش خاضع و خاشع باش ، و خود