شكر حضرتش را بجاى آور ، و متذكر باش كه استفاده و لذت بردن از اين شربت قليل براى تو ميسر و مهيا نشده است مگر پس از اينكه خداوند براى همين آشاميدن تو و امثال تو مملكت بزرگى را به كار انداخته است ؛ زيرا كه آشاميدن آب محتاج بوجود و حيات و عافيت است كه به آن چه در دنيا است محتاجند و وجود آنها تعلق بمصلحت شرب تو دارند .
و اگر از ظرفى بنوشى بدان كه آنچه وجود آن دخالت در مهيا شدن آن دارد براى تو نعمتى است كه بايد شكر آن را بجا آورى .
و تمام اينها دخالت در همان يك شربت آبى دارند كه تو آن را نوشيده ، و بان اهميت ندهى و حقير و خوارش شمارى ، و اگر در وقت حاجت از تو منع نمايد ، آن وقت قدر آن و قدر منعم آن را خواهى دانست .
و متذكر نعمت هوائى باش كه بامر خداوند جل جلاله وزيده و آن را خنك نموده است تا لذت تو كامل گردد ، كه اگر بعضى از خدمتگزاران تو آن را باد زده و خنك ميكرد ويرا بر ديگران ترجيح و برترى داده و بر محبت نسبت به او ميافزودى ، و تا جايى كه قدرت داشتى با او به خوبى و احسان معامله ميكردى ، پس چگونه انسان باندازهء كه متوجه باحسان و نيكى بندهء از بندگان خداوند است متوجه باحسان و شفقت و نعمتهاى خداوند عز و جل نباشد ؟
در حالتى كه نيكى و احسان بندگان نيز از طفيل احسان و كرم او است ، و از نعمتهائيست كه حضرتش به تو عنايت فرموده است .
فصل صد و دوازدهم
و اى فرزندم محمد ، كه خدايت بمحبت و عنايت خود يادت فرمايد ، متذكر باش كه براى تهيهء لباسى كه به آن نيازمندى كه از نظرها بپوشاندت ، و در حال قيام به خدمت پروردگار عالميان سترت نمايد مثل تهيه طعامت نيز خدمتگزارانى قرار داده است ؛ زيرا كه آنچه در آب و نان تو دخالت دارد در لباس تو نيز دخيل است ، و همه براى تو خدمت گزارند ، آيا چه كسى كتان را نرم نموده و پنبه را جمعآورى كرده و براى بافتن مهيا كرده است و چه كسى آنها را بافته و دوخته است ؟ و چه خدمتگزارانى آنها را