كنند مگر اندكى . . »
سپس مىافزايد :
وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرَى بِظُلْمٍ وَأَهْلُهَا مُصْلِحُونَ « 1 » .
« و پروردگار تو چنان نيست كه شهرها را به ستم بكشد در حالى كه مردم آنها اصلاح كنندگان باشند . »
پس تا زمانى كه حركت اصلاح در جامعه جريان داشته باشد و به امر به معروف و نهى از منكر همّت گمارد پيوسته در برابر كانونهاى فساد ( طاغوتيان ، عيّاشان بى درد و هواداران نادان ) استقامت ورزد ، عذاب الهى در مورد آن به تأخير مىافتد . چه ، اين جامعه به نيرويى تبديل شده كه امّت را از فرو افتادن در پرتگاه باز مىدارد .
در دوران امام عسكرى عليه السلام عوامل نابودى و از هم گسيختگى در تمدّن اسلامى فزونى گرفته بود و اگر دفاع امام وهواخواهانش از ارزشهاى حق وعدل وجهاد آنان بر ضدّ تجمّل گرايى و ستم وجهل نبود ، چه بسا كه اين تمدّن بطور كلى از هم مىپاشيد و به نابودى مىگراييد .
خلفا واطرافيان فاسد آنها در ترور و سركوب وسرقت اموال مردم واسراف در صرف آنها در محافل عياشى وخوشگذرانى خود با خريد وجدان شاعران فرومايه غرق گشته بودند . . .
ترور و سركوب آزادگان ومصلحان توسط زمامداران ، قانون حكومتى ايشان بود . به عنوان نمونه هنگامى كه شام بر ضد حكومت آل عبّاس در عهد متوكّل به پا خاست ، خليفهء مذكور سپاه قوامه را متشكل از سه هزار نيروى پياده و هفت هزار سواره به سوى آنان روانه كرد . اين سپاه وارد شام شد و سه روز ( همه
هامش
( 1 ) - سورهء هود ، آيهء 117 .