خوشايندتر از آن بود كه وى را شيعى و هواخواه على عليه السلام بدانند .
از آنجا كه خليفه اموى مىخواست حكومت خود را بر امام باقر تحميل كند و قدرت خود را به رخ او بكشد ، درست همانند رفتارى كه جهان امروز سياست با مخالفان سياسى خود انجام مىدهد ، آنحضرت را به شام فرا خواند . امام باقر نيز فرزند عزيزش امام صادق را در اين سفر با خود برد .
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 590
مساهمون: شريعت
ص٥٩٠