بود كه نسبت ايشان هم از سوى مادر و هم از سوى پدر به امام على عليه السلام مىرسيد . چرا كه پدرش فرزند امام حسين بن على و مادرش از نوادگان امام حسن بود ، كه اين خانواده نخستين و اصيلترين بيت فاطمى محسوب ميشد .
اين خانواده در واقع خوشبوترين و زيباترين گُلى بود كه در بيت رسالت روييده بود .
2 - مادرش فاطمه دختر قاسم بن محمّد بن ابو بكر بود . اين زن نيز به نوبهء خود هم از سوى پدر و هم از سوى مادر اولين مهتر از سلالهء ابو بكر به شمار مىآمد . نياى او ، محمّد بن ابو بكر ، از مجاهدان سپاه على عليه السلام بود ، امام على شوهر مادر محمّد بود ، زيرا آنحضرت پس از وفات ابو بكر ، همسرش ، اسماء بنت عميس ، را به زنى گرفت و بدين ترتيب محمّد را در دامان خويش پرورش داد و از دانش خود او را بهرهمند ساخت به طورى كه محمّد فدائى پاكبازى براى اسلام شد . آنحضرت پس از آنكه به خلافت رسيد ، محمّد را به حكومت مصر برگماشت و وى در همان جا به دستور معاويه ، كشته شد .
امام جعفر صادق بدين گونه عصارهء جهاد مقدّس بود . وى از پدر و مادرى زاده شده بود كه هر دواز سلالهاى پاك و بزرگوار به شمار مىآمدند .
رشد و پرورش امام
ولادت امام صادق در روزگار جدّش ، امام زين العابدين ، كه مراتب فضل و عظمتش همه آفاق را پر كرده بود ، صورت پذيرفت . او در سايهء تربيت جدّش كه تمام معانى بزرگى و عظمت را به دو مىآموخت و تمام مفاهيم فضيلت و كمال را به او آموزش مىداد ، مىزيست . و همواره زهد و عبادت و تلاش و كوشش جدّش را در راه خدا نظارهگر بود . ديدن اين امور ، تأثير بسيارى در روح او گذارد تا آنكه آنحضرت به سن دوازده سالگى رسيد .