فرا خواند و پيش از آنكه پاى آنان به پايتخت برسد ، گروهى از سپاهيان خود را به مقابلهء آنان فرستاد و ايشان را تنها به جرم اينكه پيرو على عليه السلام و فرمانده لشكر وى بودند ، به خاك و خون كشاند .
شهادت حجر ، عامل مهمى در بيدارى امّت اسلامى بود . به طورى كه حتى برخى از اصحاب بنىاميّه ، همچون والى خراسان ، ربيع بن زياد حارثى سر به شورش و عصيان بر داشتند . نوشتهاند چون حجر شهيد شد ، ربيع بن زياد به مسجد آمد و از مردم خواست كه در مسجد گردآيند . چون مسلمانان جمع شدند ، خود به سخنرانى ايستاد و فاجعه شهادت حجر را به تفصيل بيان كرد و گفت : اگر در ضمير مسلمانان اندك غيرتى باشد بايد به خونخواهى حجر شهيد به پا خيزند . حتى عايشه ، كه تا ديروز در صف مخالفان على عليه السلام جاى داشت ، با شنيدن خبر شهادت حجر گفت : هشداريد كه حجر براى مهتران عرب سرفرازى ، و ثبات قدم بود . آنگاه اين بيت را خواند : رفتند كسانى كه مردم در سايههاى آنها مىزيستند و اينك كسانى كه هيچ سايه ندارند ، از پس آنها ماندهاند .
شهادت حجر در محافل سياسى لرزهاى بزرگ پديد آورد و پيامدهايى نيز به همراه داشت به طورى كه معاويه براى نخستين بار از كردار ناپسندش پشيمان شد .
امّا شهادت حجر ، نخستين جنايت معاويه در اين خصوص به حساب نمىآمد . او پيش از اين نيز عمرو بن حمق ، يكى از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله را كه در نزد تمام مسلمانان از ارج و احترام بسيار برخوردار بود ، به قتل رسانيد . آنان پس از كشتن عمرو سر او را بر نوك نيزهها كردند . بدين ترتيب عمرو بن حمق نخستين كسى بود كه پس از اسلام سرش را بر فراز نيزه بالا مىبردند . چنين كارى پيش از وى در حق هيچ مسلمانى انجام نپذيرفته بود .
هدايتگران راه نور ، زندگينامه چهارده معصوم (ع) (فارسى) — صفحة 404
مساهمون: شريعت
ص٤٠٤