تخطي إلى المحتوى الرئيسي

وقعة الجمل (نبرد جمل) (فارسى) — صفحة 64

مساهمون:

ص٦٤
خشنود است هدايت كند و به طريق بندگيش ارشاد نمايد ، اين كار آنها به اين جهت است كه پيشوايشان را دوست ندارند و مسير راه را نيز گم كرده‌اند و چون ميان آنها و عجمان [ غير عربها ] به برابرى رفتار كرده‌اى ناخشنود شدند و با دشمنت به مشورت نشستند و او را بزرگ شمردند و براى پراكنده ساختن جماعت مسلمانان و جلب توجه گمراهان ، به خونخواهى عثمان تظاهر كردند و اينك راى تو درباره آنها هر چه باشد درست است و ما عليه هر سركش معاندى همراه تو هستيم » . امير المؤمنين عليه السّلام از خانه بيرون آمد و در حالى كه لباس يكسره‌اى پوشيده و عباى قطرى بر دوش افكنده بود و شمشيرش را بسته و بر كمانش تكيه داشت به مسجد داخل شد و بر منبر رفت و بعد از حمد و ثناى خداى عز و جل و صلوات بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم فرمود : « اى مردم ! خداوند را سپاس گزاريم كه پروردگار و مولا و ولىّ نعمت ماست او كه نعمتهايش را آشكار و پنهان بر ما ارزانى داشته تا بر ما احسان نمايد بدون آن كه سخنى بر زبان رانده باشيم و يا توانى بر شكر گزارى يا كفران نعمتش داشته باشيم . پس هر كس را كه شكرش به جا آرد فزونى دهد و آن را كه كفران كند عذابش نمايد . از ميان مردمان كسى نزد خداوند جايگاهش برتر و وسيله‌اش نزديك‌تر است كه فرمان بردارترينشان نسبت به اوامر الهى و داناترين آنها به اطاعت پروردگار و مطيع‌ترين آنان نسبت به سنت پيامبرش محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلم باشد و كتاب خدا را بيش از همه زنده نگه مىدارد . هيچ كس نزد ما فضيلتى ندارد مگر به طاعت خدا و رسولش صلّى اللّه عليه و آله و سلم . اين كتاب خداست كه پيش روى ماست و وصيت و سيره رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم در ميان ماست و فقط نادانى كه با حق عناد مىورزد و راستى را انكار مىكند از آن بى خبر است خداى متعال مىفرمايد : « اى مردمان ، شما را زن و مرد آفريديم و طايفه‌ها و قبايل گونه‌گون قرار داديم