[ سوره النصر ( 110 ) : آيات 1 تا 3 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ ( 1 ) وَ رَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْواجاً ( 2 ) فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ اسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كانَ تَوَّاباً ( 3 )
ترجمه :
به نام خداوند بخشندهء مهربان .
هنگامى كه يارى خدا و پيروزى فرا رسد . ( 1 )
و مردم را ببينى گروه گروه وارد دين خدا مىشوند . ( 2 )
پروردگارت را تسبيح و حمد كن ، و از او آمرزش بخواه كه او بسيار توبهپذير است . ( 3 )
تفسير :
إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ
؛ اى محمّد صلّى اللَّه عليه و آله هنگامى كه نصرت خدا فرا رسد و تو را بر قريش كه دشمنانت هستند پيروز كند .
وَ الْفَتْحُ
و نيز زمان فتح مكّه برسد .
اذا ، ظرف زمان براى « فسبّح » است و اين يك خبر غيبى و از معجزات است . فتح مكّه در دهم رمضان سال هشتم هجرى اتفاق افتاد در حالى كه هزاران نفر از مهاجرين و انصار و طوايف عرب همراه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله بودند ، حضرت پانزده شب در مكّه اقامت فرمود سپس به طرف هوازن كه جنگ حنين است خارج شد .
هنگامى كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله وارد مكه شد بر در كعبه ايستاد سپس گفت :
لا إله الّا اللَّه وحده وحده ، انجز وعده و نصر عبده و هزم الأحزاب وحده
، جز خداى يكتا خدايى نيست ، يگانه است ، يگانه ، وعدهء خود را تحقّق بخشيد و بندهاش را يارى كرد و بتنهايى احزاب و گروههاى مختلف را منهزم ساخت ، به هوش باشيد هر مال و هر كار بزرگ و خونى كه ادّعا شود زير اين دو پاى من است [ مسموع نيست ] مگر خدمت كردن به كعبه و آب دادن حاجيان كه به صاحبان خود بر مىگردد ، بدانيد مكّه محترم