حضرت نماز مىخواند ابو جهل به حضرت گفت : آيا تو را از نماز خواندن نهى نكردم پس رسول خدا او را دور كرد پس گفت اى محمّد مرا دور مىكنى در حالى كه در مكّه اهل مجلس من از همه بيشتر است پس آيهء :
سَنَدْعُ الزَّبانِيَةَ
نازل شد ، يعنى فرشتگان مأمور دوزخ را به زودى فرا مىخوانيم .
زبانيه در كلام عرب ، شرط و مفرد آن زبينه از : زبن ، به معناى رفع است مانند عفريه .
كَلَّا لا تُطِعْهُ
؛ « كلّا » منع ابو جهل است ، اى محمّد صلّى اللَّه عليه و آله ابو جهل را در نهى از نماز اطاعت مكن ، يعنى بر همان نافرمانى خود استوار باش .
وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ
؛ سجده كن و بر سجودت مداومت داشته باش ، بعضى گفتهاند ، براى خدا سجده كن و به خدا نزديك شو ، از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله روايت است كه نزديكترين حالت نزديكى بنده به خدا زمانى است كه سجده مىكند و سجده در اين سوره يكى از چهار سجدهء واجب [ در قرآن ] است .