ترجمه :
به نام خداوند بخشندهء مهربان .
ما آن ( قرآن ) را در شب قدر نازل كرديم . ( 1 )
و تو چه مىدانى شب قدر چيست ؟ ! ( 2 )
شب قدر بهتر از هزار ماه است ! ( 3 )
فرشتگان و « روح » در آن شب به اذن پروردگارشان براى ( تقدير ) هر كار نازل مىشوند . ( 4 )
شبى است مملوّ از سلامت ( و بركت و رحمت ) تا طلوع صبح ! ( 5 )
تفسير :
إِنَّا أَنْزَلْناهُ
؛ ضمير در انّا انزلناه به قرآن بر مىگردد .
از ابن عبّاس روايت است كه خدا تمام قرآن را يك جا در شب قدر از لوح محفوظ به آسمان دنيا نازل كرد سپس جبرئيل آن را در مدت بيست و سه سال « نجوما » « 1 » و بتدريج بر پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله نازل كرد .
شعبى روايت كرده است كه : ما فرو فرستادن قرآن را در شب قدر شروع كرديم .
خداوند در اينجا قرآن را از سه جهت تعظيم كرده است :
1 - فرو فرستادن قرآن را به خود نسبت داده است .
2 - بجاى ذكر قرآن و اسم ظاهر ضمير آورده [ كه به قرآن بر مىگردد ] و اين خود گواهى دادن بر عظمت و بزرگى قرآن است .
3 - رفعت قرآن به خاطر ارزش وقتى است كه در آن وقت نازل شده كه همان شب قدر است .
در زمان نزول قرآن اختلاف شده است ، ظاهرترين و صحيحترين اقوال اين است كه در دههء آخر ماه رمضان و شبهاى فرد آن نازل شده است ، سپس گفتهاند : آن
هامش
( 1 ) - اعراب چون از علم حساب اطلاع كامل نداشتند اوقات را از روى طلوع ستارگان ( نجوم ) تعيين مىكردند . بدين گونه كه 28 ستاره كه « انوا » تعبير مىشد و به ترتيب خاص طلوع و غروب داشتند ، ميزان تعيين اوقات قرار گرفت و كم كم اصطلاح ( نجوما ) معادل اوقات و دفعات ، استعمال نشد ، شانهچى ، علم الحديث ، چاپ سوم ، ص 16 - م .