فَسَوَّاها
؛ ضمير به « دمدم » بر مىگردد ، يعنى همهشان در هلاكت برابر بودند و هيچ يك از آنها نجات نيافت .
وَ لا يَخافُ عُقْباها
؛ يعنى از فرجام و عاقبت آن نمىترسد چنان كه شخص مورد تعقيب مىترسد و خود را [ از خطرهاى تعقيب كننده ] نگاه مىدارد .
« و لا يخاف » فلا يخاف به ( فاء ) نيز قرائت شده و اين قرائت از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده است .