مسرور و خندان بودند . ( 31 )
و هنگامى كه آنها ( مؤمنان ) را مىديدند مىگفتند : اينها گمراهانند . ( 32 )
در حالى كه آنها هرگز مأمور مراقبت و متكفّل آنان ( مؤمنان ) نبودند . ( 33 )
ولى امروز مؤمنان به كفّار مىخندند . ( 34 )
در حالى كه بر تختهاى مزيّن بهشتى نشستهاند و نگاه مىكنند . ( 35 )
آيا كفّار پاداش اعمال خود را گرفتند ؟ ! ( 36 )
تفسير :
وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ
؛ تطفيف ، كاستن از پيمانه و ترازو و ندادن حق خريدار است ، زيرا آنچه در پيمانه و وزن كم مىشود چيزى اندك است ، چون پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله وارد مدينه شد مردم مدينه از نظر پيمانه كردن بدترين مردم بودند و پس از نزول اين سوره پيمانه را خوب و كامل كردند ، پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله به مردم مدينه فرمود : پنج [ بلا ] در برابر پنج [ گناه ] است :
1 - هيچ گروهى پيمان شكنى نكردند جز اين كه خدا دشمنانشان را بر آنها مسلّط ساخت .
2 - هيچ گروهى حكم نكردند به آنچه خداوند نازل نفرمود مگر اين كه فقر در ميانشان شايع شد .
3 - در ميان هيچ قومى گناه آشكار نشد جز اين كه مرگ در ميان آنها شايع گشت .
4 - هيچ قومى از پيمانه نكاستند جز اين كه گياه [ در زمينهايشان ] نروييد و دچار قحطى شدند .
5 - هيچ گروهى از پرداخت زكات سر ، باز نزدند مگر اين كه از باران منع شدند .
الَّذِينَ إِذَا اكْتالُوا عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ
؛ بجاى « من النّاس » على النّاس فرمود تا دلالت كند بر اين كه پيمانه كردنشان به ضرر مردم بود . ممكن است « على » متعلق به يستوفون ، باشد و مفعول بر فعل مقدّم شده تا بر خصوصيّتى دلالت كند ، يعنى فقط بر ضرر مردم پيمانه مىكردند ولى پيمانه را به نفع خودشان كامل مىكردند .