مىگذارند ! ( 3 )
آيا آنها باور ندارند كه بر انگيخته مىشوند . ( 4 )
در روزى بزرگ . ( 5 )
روزى كه مردم در پيشگاه پروردگار جهان مىايستند . ( 6 )
چنين نيست كه آنها ( دربارهء قيامت خيال مىكنند ) مسلّما نامهء اعمال فاجران در سجّين است . ( 7 )
تو چه مىدانى سجّين چيست ؟ ( 8 )
نامهاى است رقم زده و سرنوشتى است حتمى ( 9 )
واى در آن روز بر تكذيب كنندگان . ( 10 )
همانها كه روز قيامت را انكار مىكنند . ( 11 )
و تنها كسانى آن را انكار مىكنند كه متجاوز و گنهكارند . ( 12 )
همان كس كه وقتى آيات ما بر او خوانده مىشود مىگويد : اين افسانههاى پيشينيان است . ( 13 )
چنين نيست كه آنها خيال مىكنند ، بلكه اعمالشان چون زنگارى بر دلهايشان نشسته ! ( 14 )
چنين نيست كه آنها مىپندارند ، بلكه در آن روز از پروردگارشان محجوبند . ( 15 )
سپس آنها مسلّما وارد دوزخ مىشوند . ( 16 )
بعد به آنها گفته مىشود اين همان چيزى است كه آن را تكذيب مىكرديد ! ( 17 )
چنان نيست كه آنها ( دربارهء معاد ) خيال مىكنند ، بلكه اعمال نيكان در « عليّين » است . ( 18 )
و تو چه مىدانى عليّين چيست ؟ ! ( 19 )
نامهاى است رقم زده و سرنوشتى است قطعى . ( 20 )
كه مقرّبان شاهد آنند . ( 21 )
مسلّما نيكان در انواع نعمت متنعّمند . ( 22 )
بر تختهاى زيباى بهشتى تكيه كرده و به زيبائيهاى بهشت مىنگرند . ( 23 )
در چهرههاى آنها طراوت و نشاط نعمت را مىبينى . ( 24 )
آنها از شراب زلال دست نخورده سربستهاى سيرآب مىشوند . ( 25 )
مهرى كه بر آن نهاده شده از مشك است ، و در اين نعمتهاى بهشتى بايد راغبان بر يكديگر پيشى بگيرند . ( 26 )
اين شراب ( طهور ) ممزوج با تسنيم است . ( 27 )
همان چشمهاى كه مقرّبان از آن مىنوشند . ( 28 )
بدكاران ( در دنيا ) پيوسته به مؤمنان مىخنديدند . ( 29 )
و هنگامى كه از كنار آنها ( جمع مؤمنان ) مىگذشتند آنها را با اشارات مورد سخريه قرار مىدادند . ( 30 )
و هنگامى كه به سوى خانوادهء خود باز مىگشتند
تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 584
مساهمون: الشيخ الطبرسي
ص٥٨٤