در اعراب :
يَوْمَ لا تَمْلِكُ
، چند قول است :
1 - رفع ، بنا بر اين كه بدل از « يوم الدّين » باشد يا « هو » در تقدير گرفته شود .
2 - نصب ، بنا بر اين كه « يدانون » در تقدير باشد چون « دين » بر آن دلالت مىكند .
3 - به همان حال ظرفيت كه بيشتر اوقات به آن حال است رها شود و محلّا مرفوع باشد و نظير آن است آيات :
يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ
؛ « ( آرى ) همان روزى است كه آنها را بر آتش مىسوزانند » . ( ذاريات / 13 )
يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ
؛ « روزى كه مردم مىباشند » ( قارعه / 4 ) .
و الامر يومئذ للَّه ؛ حكم به پاداش و ثواب و عفو و كيفر تنها از آن خداست .