وَ خَلَقْناكُمْ أَزْواجاً
؛ آيا شما را به شكلهاى گوناگون يا نر و ماده يا اضافى قرار نداديم ؟
وَ جَعَلْنا نَوْمَكُمْ سُباتاً
؛ خواب را راحت و آسايش براى بدنهايتان قرار داديم .
بعضى گفتهاند : سبات به معناى مرگ و از سبت به معناى قطع است چرا كه شخص خوابيده از حركت افتاده است و خواب يكى از دو نوع مرگ است ، يعنى خدايى كه اين آفريدههاى شگفت را آفريده و دلالت بر كمال قدرت و حكمت او دارد ، دليلى ندارد قدرت او بر زنده كردن مردگان را انكار كنيم زيرا نتيجهء انكار قدرت خدا بر زنده كردن مردگان اين است كه خدا در تمام كارهايش بىهدف باشد ، در حالى كه خداى حكيم فعل عبث و بىهدف انجام نمىدهد .
وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِباساً
؛ ما شب را پوششى قرار داديم كه شما را از ديدگان بپوشاند و كارهايى را كه دوست نداريد ديگران از آن آگاه شوند در شب پنهان داريد .
وَ جَعَلْنَا النَّهارَ مَعاشاً
؛ روز را وسيلهء زندگى يا زمان به دست آوردن معاش شما قرار داديم كه براى نيازهايتان در آن بيدار باشيد و در كسب خود تصرّف كنيد .
وَ بَنَيْنا فَوْقَكُمْ سَبْعاً شِداداً
؛ بر بالاى سر شما هفت آسمان محكم بنيان نهاديم .
سِراجاً وَهَّاجاً
؛ چراغى بسيار درخشنده و فروزان يعنى خورشيد را [ فرار داديم ] توهّجت النّار ، آن گاه است كه آتش بر افروخته شود .
وَ أَنْزَلْنا مِنَ الْمُعْصِراتِ ماءً ثَجَّاجاً
؛ و از ابرها هر گاه نزديك شود كه بادها آن را به باران بياورد و ببارد مانند : اجزّ الذرع ، يعنى نزديك به درويدن شد ، و به همين معناست اعصرت الجاريه ، هر گاه زمان عادت ماهانهاش نزديك شود .
از مجاهد روايت است كه معصرات ، بادهايى است كه داراى باران است چون بادها ابرها را به حركت مىآورند و پس از آن باران بسيار فراوان فرو مىريزد ، گويند : ثجّه و ثجّ بنفسه ، به فراوانى آن را ريخت ، شخصا آن را ريخت ، و در حديث است كه بهترين حجّ آن است كه « عجّ و ثجّ » باشد ، عج بلند كردن صدا به لبيك است