تفسير :
عَمَّ يَتَساءَلُونَ
؛ « عمّ » عن بر ما ( ى ) استفهاميّه داخل و نون در ميم إدغام شده و الف افتاده است . نظير آن است : « بم ، فيم ، ممّ ، لم ، الأم ، علام ، حتّى م ، معناى اين استفهام و پرسش تعظيم و اهميّت دادن به مطلب است و گويى فرموده است : راجع به چه چيز از يكديگر مىپرسيد يا از ديگران سؤال مىكند مانند يتداعونهم ، ديگران را فرا مىخوانند .
عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ
؛ اين جمله توضيح شىء مورد اهميت است كه خبر روز رستاخيز باشد يا امر رسالت و لوازم آن است .
الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ
؛ بعضى گفتهاند ضمير « هم » به كفّار بر مىگردد ، و بعضى گفتهاند به كفّار و مسلمانان .
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ
؛ « كلّا » منع از سؤال كنندگان است .
سَيَعْلَمُونَ
؛ در معناى آن دو قول است :
1 - براى تهديد سؤال كنندگان است كه به زودى خواهند دانست كه آنچه دربارهاش مىپرسند و آن را ريشخند مىكنند ، حق است چرا كه بدون ترديد واقع خواهد شد .
2 - به زودى كفّار از فرجام تكذيبشان و مؤمنان از عاقبت تصديقشان آگاه خواهند شد .
مكرّر آوردن فعل ( سيعلمون ) براى تأكيد بر مسألهء قيامت و تكرار كردن تهديد است .
« ثمّ » دلالت دارد بر اين كه تهديد دوم جدّىتر از تهديد اول است .
أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهاداً
؛ آيا زمين را بستر شما قرار نداديم .
وَ الْجِبالَ أَوْتاداً
؛ و كوهها را ميخهاى زمين قرار نداديم چنان كه خانه را با ميخها محكم مىكنند .