پاك كن ، گويند : فلانى لباسها و گريبان و دامنش پاك است ، هر گاه از عيبها و اخلاق رذيله پاك باشد ، زيرا لباس ، آدمى را در بر مىگيرد پس لباس كنايه از خود انسان آورده شده است چنان كه گويند : لباس زيد مرا به شگفت آورد . بعضى گفتهاند :
معناى آيه و ثيابك فقصّر است يعنى لباسهايت را كوتاه كن چون در صورت بلند بودن از رسيدن نجاست [ به آن ] ايمن نخواهد بود .
وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ
؛ « رجز » به كسر و ضمّ « راء » قرائت شده و به معناى عذاب است يعنى آنچه را منجرّ به پرستش بتان و جز آنها مىشود ترك كن يعنى در ترك آنها استوار باش زيرا پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله منزّه از پرستش آنها بود .
وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ
؛ يعنى چيزى را كه مىبخشى بسيار مشمار ، و خواهان بسيار مباش خداوند [ پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله را ] از استغزار نهى كرد و آن به اين معناست كه كسى چيزى را ببخشد و طمع داشته باشد كه از كسى كه به او چيزى بخشيده بيش از آنچه خودش بخشيده عوض بگيرد و اين عمل جايز است و به همين معناست حديث :
مستغزر بر بخشش خود پاداش داده مىشود و در توجيه آن دو صورت است :
1 - نهى از استغزار مخصوص به پيامبر باشد چرا كه خداوند براى او بهترين صفات را برگزيده است .
2 - نهى ، نهى تنزيهى باشد نه نهى تحريمى .
وَ لِرَبِّكَ فَاصْبِرْ
؛ براى خدا در برابر آزار مشركان يا بر اداى طاعتها صبر كن .
فَإِذا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ
؛ « فاء » در « فاذا » براى سببيّت است و گويى فرموده است : پس بر آزارشان صبر كن پس روز سختى در پيش رو دارند كه فرجام و نتيجهء آزارشان را خواهند ديد .
فَذلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ
؛ « فاء » در « فذلك » براى جزاست و « اذا » به عاملى كه جزا بر آن دلالت دارد منصوب شده است چون معنى اين است كه : هر گاه در صور اسرافيل دميده شد كار بر كافران دشوار مىشود .