از حسن روايت شده كه داروى چشم زخم ، خواندن اين آيه است « 1 » .
لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ
؛ هنگامى كه قرآن را شنيدند در برابر مقام نبوّت كه به تو ( اى پيامبر ) داده شده بود نتوانستند بر خود مسلّط باشند و گفتند : براستى كه او ديوانه است چرا كه در كار تو حيران مانده و از تو دورى مىجستند .
وَ ما هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ
؛ يعنى قرآن فقط ياد آورى و پند براى جهانيان است و آنان را به رستگارى هدايت مىكند پس كسى كه چنين كتابى بياورد چگونه مجنون است ؟
بعضى گفتهاند : تا بر پا شدن قيامت ذكر شرفى براى جهانيان است .
هامش
( 1 ) - و عن الحسن ، دواء الاصابة بالعين ان يقرأ هذه الآية ( و ان يكاد . . . )