فَلَمَّا رَأَوْها قالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ
؛ چون باغ خود را بدان وضع ديدند به محض رسيدن گفتند : راه گم كردهايم اين باغ ما نيست .
پس چون دقّت كردند شناختند كه باغ خودشان است گفتند :
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ
؛ از خير باغ محروم شديم چون به خودمان ستم كرديم .
قالَ أَوْسَطُهُمْ
؛ عادلترين و بهترين آنها - گويند : هو من وسط قومه ، او در قوم خود متوسط و معتدل است گفت :
« لَوْ لا تُسَبِّحُونَ »
؛ آيا خدا را ياد نمىآوريد و از پليدى نيّت خود توبه نمىكنيد ؟
قالُوا سُبْحانَ رَبِّنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ
؛ به سخنى كه فراخوانده شدند تكلّم كرده و خدا را از ستم و هر كار زشتى تنزيه كردند آن گاه به ظلم خود در منع كردن معروف و ترك استثنا ( نگفتن انشاء اللَّه ) اعتراف كردند .
يَتَلاوَمُونَ
؛ بعضى از آنها بعض ديگر را بر زياده روى [ در منع خير از فقرا ] نكوهش مىكرد .
يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا طاغِينَ
؛ ما بوديم كه در ستم و ظلم از حدّ تجاوز كرديم .
عَسى رَبُّنا أَنْ يُبْدِلَنا
؛ « ان يبدلنا » به تشديد « دال » و بدون تشديد قرائت شده است .
مِنْها إِنَّا إِلى رَبِّنا راغِبُونَ
؛ ما به پروردگارمان توجّه كرده و از او خواهان خير هستيم .
كَذلِكَ الْعَذابُ
؛ مانند آن عذابى كه اهل مكه و صاحبان باغ را به آن آزموديم .
وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ
؛ البتّه عذاب آخرت از آن سختتر و بزرگتر است .
مجاهد گويد : صاحبان باغ توبه كرده و خدا بهتر از باغ اوّل به آنها داد .
ابن مسعود گويد : به من خبر رسيده كه آن قوم خود را براى خدا خالص كرده و خداوند هم از صداقتشان آگاه شد پس باغى به نام ( حيوان ) بجاى باغ سوخته به آنها داد و در آن انگورهايى بود كه هر خوشهاش را يك استر حمل مىكرد .